Eerste Hulp bij Feministes

RoSa. Documentatiecentrum en Archief voor Gelijke Kansen, Feminisme en Vrouwenstudies.

Hoezo, niet slim genoeg? Aan het opleidingsniveau zal het alvast niet liggen. Tegenwoordig is meer dan 50% van de universiteitsstudenten vrouw en worden de lessen in de Vlaamse hogescholen gevolgd door maar liefst 45% meisjesstudenten. Niet enkel de ‘zachte’ richtingen scoren goed: ook in de aula’s van economische wetenschappen, geneeskunde of handelswetenschappen zijn meisjes goed tot zeer goed vertegenwoordigd. Wat talent-in-de-dop betreft, kunnen we dus zeker niet klagen. Voortbordurend op dit gegeven zou je verwachten dat vrouwen en mannen in gelijke mate doorgroeien. Een evenredige vertegenwoordiging van beide geslachten in topfuncties, in de politiek, het bedrijfsleven, de universitaire wereld, en op zoveel andere vlakken van de samenleving, lijkt niet meer dan een logisch gevolg.

En toch. Inderdaad, we horen het je al zeggen. Het lijkt wel of er in alle takken van het maatschappelijk leven een onzichtbare wetmatigheid geldt: hoe hoger op de sociale ladder, hoe minder vrouwen. Ergens op weg tussen basis en top stuiten vrouwen op iets wat men het glazen plafond is gaan noemen en wat bestaat uit een hele reeks factoren die verklaren waarom vrouwen niet doorgroeien. Oh ja… ‘onwil’ of ‘onkunde’ horen er alvast niet bij. Wat dan wel? Een dominant mannelijke bedrijfscultuur bijvoorbeeld met vergaderingen tot in de late uurtjes. Ook hardnekkige vooroordelen tegenover vrouwelijke bazen en een gebrek aan flexibiliteit doen er geen goed aan. Waarom zouden leidinggevenden bijvoorbeeld geen deeltijdse job kunnen uitoefenen? Maar ook vrouwen pleiten niet helemaal onschuldig: ze zouden bijvoorbeeld wat meer in zichzelf moeten geloven, laten horen dat ze er zijn en dat ze het kunnen. Er moet ook gewerkt worden aan het uitbouwen van een carrièreplan. Mannen zijn hier over het algemeen beter in, zijn assertiever in het opeisen van promotiekansen en hogere functies, wat hen uiteraard een voorsprong geeft.

Een mentaliteitswijziging is met andere woorden dringend nodig, zowel bij mannen als bij vrouwen. Omdat het niet meer dan normaal is, maar bovendien ook een democratische noodzaak, dat vrouwen in gelijke mate als mannen zouden deelnemen aan het maatschappelijk leven. We zetten de argumenten –nog maar eens- op een rijtje:

• Ieder de helft
  In de eerste plaats is iets meer dan de helft van de Belgische bevolking vrouw: logisch dus dat zij hun zegje zouden kunnen doen in de besluitvorming, op alle terreinen van de samenleving. 
• Diversiteit op de agenda
  Vrouwen betrekken bij de besluitvorming betekent tegelijkertijd aandacht hebben voor de noden en problemen van de helft van de bevolking: vrouwen leggen andere klemtonen dan mannen en zullen andere items op de agenda plaatsen. Een voorbeeld? Aandacht voor door de werkgevers georganiseerde kinderopvang - ook mannen doen er hun voordeel mee.
• Je kan er nog wat van leren!
  Vrouwen op topfuncties pakken de zaken niet zelden anders aan dan mannen:
  beiden kunnen leren van elkaar, wat uiteindelijk de levenskwaliteit van iedereen ten goede komt.
• Gebruik wat je hebt
  Het potentieel is er: het zou zonde zijn om er geen gebruik van te maken. En dan komt kwaliteit alsnog bovendrijven.
• Follow the star!
  Wat zij kan, kan ik ook: positieve vrouwelijke rolmodellen kunnen anderen ertoe aanzetten hun voorbeeld te volgen.

Zie ook: Denken die vrouwen nu echt dat ze het beter kunnen?

Lik op stuk!