Vrouwen @ Centre Pompidou

Het gaat om kunstwerken van de 20ste eeuw tot nu, met als zwaartepunt de jaren '60 en '70. De collectiepresentatie kreeg de naam elles@centrepompidou en loopt nog tot 24 mei 2010, telkens van 11u tot 21u.

De Tentoonstelling

hipretty.files.wordpress.com

De tentoonstelling maakt bovendien ruimte voor verschillende disciplines zoals dans, literatuur, filosofie en film. Op die manier krijgt de bezoeker een grondig overzicht van de impact van vrouwen op de cultuur van de voorbije eeuw. Er zijn meer dan 500 werken te bezichtigen van meer dan 200 verschillende artiesten.

De kunstwerken zijn chronologisch geordend volgens specifieke thema’s. Er is onder andere aandacht voor de representatie van het lichaam, taal en het vertellen van verhalen, en immateriële kunst.

Waarom vrouwen afzonderen?

Een expositie helemaal gewijd aan vrouwen lijkt alleen maar hun marginale positie binnen de kunstwereld te bevestigen. Maar dit isoleren van vrouwelijke artiesten kan ook emanciperend werken; het is dus een strategisch isolement.

Met het thematisch herschikken van zijn collectie probeert het Centre Pompidou eerst en vooral de ondervertegenwoordiging van vrouwen in musea aan te klagen. Ondanks de toename van vrouwelijke spelers op de kunstmarkt zijn er heel weinig kunstenaressen die echt de top bereiken. Vrouwen die een carrière beginnen in de kunst blijven dus evenmin gespaard van het zogenaamde ‘glazen plafond’. Logisch, de kunstwereld is onderworpen aan dezelfde economische wetten als andere sectoren. Onder andere de Guerrilla Girls protesteren tegen de ondervertegenwoordiging van vrouwen in musea.

www.brooklynmuseum.org

Die afwezigheid van vrouwen heeft niets te maken met een gebrek aan talent. Een kunstwerk is niet inherent goed of slecht, wat er ook beweerd wordt. De criteria voor de kwaliteit van kunstwerken liggen vast in bepaalde denksystemen, die tot op de dag van vandaag overwegend mannelijk zijn. De maatstaven voor ‘mooi’ of ‘lelijk’ worden dus bepaald door de mannelijke blik.

Uit de selectie kunstwerken blijkt dat elles@centrepompidou die gevestigde kunstnormen wil uitdagen. De tentoonstelling is dan ook niet toevallig multidisciplinair; vrouwen verkiezen immers vaak nieuwe kunstvormen zoals video, fotografie en performance boven de disciplines waar mannen al jarenlang een monopolie over hebben.

Ten slotte wordt vaak gesuggereerd dat de kunst van vrouwen verschilt van die van mannen. Zij zouden immers de werkelijkheid fundamenteel anders beleven. De expositie geeft de bezoeker de kans om daar zelf over te oordelen en eventueel een rode draad te zoeken doorheen het werk van al die vrouwen. In elk geval reflecteren alle kunstenaressen over de vrouwelijke identiteit en over het statuut van vrouwelijke artiesten. Zij spelen ook graag met genderstereotiepen over het huishouden en het lichaam.

In de pers:

Le Centre Pompidou glorifie les femmes au risque de les placer dans un ghetto, Le Monde (28/05/2009)

Het Museum waar vrouwen baas zijn, De Standaard (21/09/2009)

Op het Internet:

• Het Geheugen, een portret van Frida Kahlo
• Van de Mona Lisa tot de Guerilla Girls, de RoSa literatuurlijst over kunst

• http://elles.centrepompidou.fr
• http://www.mystudios.com/women/women.html . Een website gewijd aan vrouwelijke artiesten, met biografieën en afbeeldingen.

Aanraders uit de RoSa-bibliotheek:

• Elles@Centrepompidou: artistes femmes dans la collection du Musée National d'Art Moderne, Centre de Création. C. Morineau, 2009. (RoSa exemplaarnummer V3/0482)
• Frida Kahlo: song of herself. S.Grimberg, 2008. (RoSa exemplaarnummer T/1081)
  
• Orlan. S. Thompson, J. Rouart, 2004. (RoSa exemplaarnummer GIV2a/0447)
• Barbara Kruger. A. Goldstein, 1999. (RoSa exemplaarnummer GIV2a/0318)
• Ach dat doe ik wel even. De verborgen werking van sekse in de kunstwereld. S. Van der Valk, 2003
• (RoSa exemplaarnummer EIIg/0326)
• Art and Gender. Creative Achievement in the Visual Arts. T. Top, 1993. (RoSa exemplaarnummer GIV2a/O166)
• Sophie Calle, m’as-tu vue. C. Camart, 2003. (RoSa exemplaarnummer GIV2a/0435)