Irshad Manji (1968)
|
De Canadese journaliste, columniste en tv-persoonlijkheid Irshad MANJI noemt zichzelf een lesbisch feministe en een gelovig maar onafhankelijk denkend moslim.
Irshad Manji woont in Toronto. Ze is geboren in Oeganda, haar moeder is een Egyptische, haar vader een Indiër. In 1972 emigreert ze met haar familie naar Canada nadat Idi Amin alle Zuid-Aziatische moslims uit Oeganda verjaagde. Manji volgt zowel seculier als islamitisch onderwijs, maar ze wordt weggestuurd van de islamschool omwille van haar kritische vragen. Ze bestudeert de islam verder op eigen houtje. Na haar studies Geschiedenis van het Ideeëngoed gaat Manji aan de slag als politiek medewerker achter de schermen: ze is achtereenvolgens juridisch assistent, persattaché en opsteller van toespraken voor de eerste vrouwelijke leider van de Democratische partij.
Wanneer ze op haar 24ste in de journalistiek stapt is ze de jongste politieke hoofdredacteur in Canada. Ze verwerft bekendheid als scherp debater op de Canadese tv en gaat ten slotte zelf politieke programma's presenteren en maken. Hiervoor wint ze de Gemini-prijs.
In de jaren negentig komt Irshad Manji er publiek voor uit dat ze lesbisch is. Vanaf 1998 heeft ze een eigen tv-programma over holebi-kwesties, "Queer Television", op TV Ontario.
In 2002 wordt Irshad Manji schrijver-resident aan de universiteit van Toronto. Daar schrijft ze haar baanbrekende boek, de omstreden bestseller The Trouble With Islam Today : A Muslim's Call for Reform in Her Faith. Het boek is een open brief aan de moslimgemeenschap over de noodzaak aan zelfkritiek en vernieuwingsdrang. Ze wil moslims over de hele wereld ertoe aanzetten te aanvaarden dat er diverse religies en overtuigingen bestaan. Manji vraagt haar geloofsgenoten om een einde te maken aan schendingen van mensenrechten tegenover vrouwen, holebi's en religieuze minderheden in naam van de islam. Manji's boek is vertaald in 25 talen, waaronder het Nederlands. Het Islam Dilemma. Een oproep tot verandering en tolerantie vind je in de RoSa bibliotheek (FIIh/262). Met haar documentaire Faith Without Fear, opgevat als een reisverslag, roept Irshad Manji haar geloofsgenoten op de schuld van hun ellende bij zichzelf te zoeken en zich aan te passen aan de 21ste eeuw. Net als haar goeie vriend Salman Rushdie krijgt Irshad Manji vaak doodsbedreigingen. Ze ontving de Oprah Winfrey Prijs voor haar "durf, vrijmoedigheid en overtuiging" en het feministische tijdschrift MS Magazine benoemde haar tot "Feminist voor de 21ste Eeuw". In 2005-2006 was ze gastdocent Internationale Veiligheid aan de Universiteit van Yale. Momenteel is Irshad Manji verbonden aan de European Foundation for Democracy, gevestigd in Brussel. |
Wanneer
moslims beweren: we zijn democratieën op onze eigen manier",
hoef je slechts één vraag te stellen: welke rechten oefenen
vrouwen en religieuze minderheden werkelijk uit? Je zult
ongetwijfeld ten antwoord krijgen dat het Westen maar eens goed moet
kijken hoe het vrouwen verminkt met borstimplantaties en
buikwandcorrecties omwille van de sociale acceptatie. Mee eens. Het Westen zou dat zeker moeten doen. Niettemin ben ik in al mijn jaren als feministe in het Westen nog nooit een meisje tegengekomen dat was verstoten door haar ouders omdat ze geen siliconen in haar tieten wilde laten aanbrengen - maar toch hebben heel wat islamitische ouders hun dochter verstoten omdat ze zich verzette tegen een besnijdenis. Niet-moslims bewijzen de wereld geen gunst door op de morele zwijgknop te drukken zodra moslims beginnen te praten. Het Islam Dilemma, pagina 190 |
Meer weten?
Doorzoek RoSa's online catalogus met de trefwoorden: Manji Irshad / feministische kritiek / islam / auteurs / emancipatie
Een interview met haar op TV Pakistan: bekijk de video
Surf naar Irshad Manji's eigen website.