home > vrouwen in brussel > Soeur Sourire

Wereldberoemde Brusselse Dame: Soeur Sourire


La Sour Sourire (fr.: Zuster Glimlach) alias Jeanine Deckers (Brussel 17 oktober 1933 - 29 maart 1985) was een Belgische kloosterzuster, die ook wel de zingende non werd genoemd. Ze was een zuster in het dominicaanse klooster in Fichermont, nabij Waterloo. Ze zong daar al regelmatig haar zelf gecomponeerde liedjes. Die werden zo goed ontvangen, dat het klooster met het idee kwam om er een plaat van te laten persen, die dan kon worden meegegeven aan bezoekers en novicen. In 1963 werd de plaat opgenomen in Brussel. Het lied Dominique werd er door de mensen van Philips direct uitgepikt. Ze vroegen (en kregen) toestemming om het nummer als single op de markt te brengen, met een wereldhit tot gevolg. Het stond zelfs enige tijd op de eerste plaats van de Amerikaanse hitparade, en werd door talloze artiesten in diverse talen gecovered.

Dit lied wordt misschien nog wel het meest onthouden vanwege het refrein: Dominique -nique -nique s'en allait tout simplement, Routier, pauvre et chantant. En tous chemins, en tous lieux, Il ne parle que du Bon Dieu, Il ne parle que du Bon Dieu Na dit succes, dat zelfs in Hollywood werd verfilmd als "The singing Nun" met Debbie Reynolds in de hoofdrol, stortte Deckers zich weer vol overgave op het kloosterleven, totdat zij in 1967 uittrad om zich geheel aan haar muzikale carrière te wijden, ditmaal onder het pseudoniem Luc Dominique. Ze zong religieuze liedjes en nam ook veel kinder-repertoire op, maar het werd geen succes.

Met Dominique was de zingende zuster met de glimlach feitelijk een eendagsvlieg gebleken. Extra bitter voor haar was dat ze weliswaar zelf "Soeur Sourire" min of meer dood had verklaard, maar dat de zingende kloosterzuster uit Fichermont voor de Belgische belastingdienst nog springlevend was. Dat resulteerde erin, dat Deckers belasting moest betalen over opbrengsten, die al die tijd naar het klooster waren gegaan, en waar ze zelf geen cent van gezien had. In die tijd ontpopte Deckers zich ook als een criticus van de Rooms-Katholieke Kerk en als een voorstander van gezinsplanning. In de jaren zeventig begon ze samen met haar vriendin Annie Pécher een school voor autistische kinderen in België.

In de tachtiger jaren kwam ze -andermaal- in conflict met de Belgische belastingdienst, die beweerde dat "Zuster Glimlach" nog veel achterstallige belasting moest betalen in verband met de opbrengsten van haar succesnummer en andere plaatopnamen. In 1982 nam ze onder de naam Sour Sourire (wat opmerkelijk is omdat ze die naam eigenlijk had afgezworen) een disco-versie op van haar grote hit Dominique, in de hoop zo nog wat geld te vergaren om haar belastingschulden af te betalen. Maar de plaat deed hoegenaamd niets. In 1985 pleegde ze - tegelijk met haar vriendin - zelfmoord door een overdosis slaaptabletten in te nemen. De spullen in hun huis waren allemaal al ingepakt en er stond precies bij wat ermee gebeuren moest. De vrouwen liggen samen in één graf, waarop ook weer de naam Soeur Sourire te lezen is, samen met een citaat uit één van de liedjes van Zuster Glimlach. Jeanine Deckers overleed op 51-jarige leeftijd. De Nederlandse omroep Veronica zond in augustus 1985 een documentaire uit over de Zingende Non, getiteld "Sour Sourire, een glimlach tussen hemel en hel". Hierin kwamen diverse mensen aan het woord die Jeanine Deckers van dichtbij hadden meegemaakt.

Site Map | ©2007 RoSa Documentatiecentrum | Meer info of vragen? Contacteer ons

Cityt(r)ips Brussel kwam tot stand met steun van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en Gelijke Kansen Vlaanderen